ماجرای کلیپ پربحث آق‌قلا چه بود؟

مجله فارس پلاس؛ نعیمه جاویدی: همین‌که فیلمشان درون فضای مجازی منتشر شد، موجی از پیام‌ها با لحن و مضامین مختلف روانه و به تعبیر ادبیات رایج فضای مجازی، «کامنت» شد. چند مرد درون سیل آق‌قلا مشغول نوحه‌خوانی و سینه‌زنی بودند عده‌ای خدا قوت و التماس دعا گفتند و بعضی ایراد گرفتند که این کار درون سیلاب چه معنا دارد؟ بعضی هم توصیه می‌کردند: بهتر هست به‌جای این کارها به داد مردم سیل‌زده برسید. خلاصه اینکه سیل پیام‌ها و نظرات بود که این اتفاق را تعبیر و تفسیر می‌کرد.

 

جواب با مردم «آق‌قلا»

ازبرای اینکه از اصل قضیه باخبر شویم، تلاش می‌­کنیم شماره تماس یکی از افرادی که درون آن سینه‌زنی حضور داشتند را پیدا کنیم. بالاخره پس از پیگیری شماره تماس حجت‌الاسلام «مهدی انتصاری»  روحانی حاضر درون آن جمع را به دست می­‌آوریم و درمورد ماجرای واقعی کلیپ پر از  بحث و نظر مداحی درون سیل می‌­پرسیم. پیام‌های مثبت و منفی درج‌شده درون فضای مجازی را با وی درون میان می‌گذاریم و البته قبل از ما به‌واسطه دوستان و آشنایان رصدی بر این قضیه داشته هست. انتصاری می‌گوید: «به واکنش‌ها و نظرات منفی، جواب  صریح ندادیم و نمی‌دهیم چون الآن وقت کار و خدمت به مردم سیل‌زده هست. این جواب را گذاشته‌ایم بر عهده مردم شریف «آق‌قلا» که حدود سه‌هفته‌ای می‌شود(به وقت مصاحبه با خبرگزاری فارس) درون کنارشان هستیم. اینجا ما برادری میان شیعه و اهل تسنن را می‌بینیم نه این نظرها را. این روزها که با توجه به شرایط خاص لرستان و خوزستان بخشی از گروه‌های امدادی ازبرای خدمت به این مناطق اعزام‌شده‌اند ما همچنان درون آق‌قلا هستیم و خواهیم ماند.  الان که سطح آب درون آق‌قلا پایین‌تر آمده هست خانه به خانه می‌رویم، وضعیت داخل و بیرون خانه‌ها را تحقیق و اهالی را سرشماری می‌کنیم و نیازهایشان را با ما درون میان می‌گذارند. البته که همه این کارها وظیفه ما و عملکرد ما بهترین جواب به این پیام­هاست.»

دَم گرفتیم تا بیشتر خدمت کنیم

درون گروهشان از جوانان و نوجوانان هستند تا سالمندان توانمند و پای‌کار تا آق‌قلا دوباره روی زندگی، نشاط و شادی به خود ببیند. اعضایی که به قول انتصاری خستگی سرشان نمی‌شود و دست از کار نمی‌کشند. سررشته این کلمات را می‌گیرد و می‌رسد به ماجرای مداحی و سینه‌زنی درون سیل: «هرکسی زمانی خسته می‌شود، یک‌جور خستگی را از تنش بیرون می‌کند. مثلاً یک کوهنورد زمانی خسته می‌شود کنار یک چشمه یا جویبار می‌ایستد، چای یا نوشیدنی می­نوشد و دوباره به راهش ادامه می‌دهد. ما آن روز روضه‌خوانی نکردیم. شب شهادت موسی بن جعفر(ع) بود. با توسل به حضرت و به فال نیک گرفتن حضور یکی از مداحان درون جمعمان به قول هیئتی‌ها دَم گرفتیم تا شور و نیروی دوباره‌کار پیدا کنیم. رزمنده‌های ما هم درون عملیات­های مختلف جنگ همین کار می‌کردند و خیلی از ما درون هیئت‌ها همین کار را می‌کنیم و شور معنوی پیدا می‌کنیم.»

کلیپ را ما منتشر نکردیم

اتهام به سلفی گیری، ریاکاری و موقعیت نشناختن هم از مضامین بعضی پیام‌های انتقادی بود که انتصاری درمورد آن می‌گوید: «ما کلیپ را نگرفتیم. درصورتیکه قصد کلیپ گرفتن و ریا داشتیم، طوری کلیپ می‌گرفتیم که بهتر، واضح‌تر و به‌اصطلاح درون کادر باشیم. ضمن اینکه حدود بیست نفر از افرادی که همراه ما سینه‌زنی می‌کردند درون آن کلیپ نبودند، درصورتیکه ما قصد به نمایش گذاشتن خودمان را داشتیم حتماً آن‌ها را هم نشان می‌دادیم تا جمعیت ما بیشتر دیده شود. کلیپ را یکی از بانوانی که ازبرای کار جهادی آمده بود، گرفته و درون صفحه شخصی خود منتشر کرده بود که به‌سرعت پخش‌شده بود و نظرات مثبت و منفی به همراه داشت. ما دقیقاً پس از سینه‌زنی رفتیم سراغ خدماتی که باید به خانواده‌های سیل‌زده ارائه می‌کردیم؛ مثل هر روز.»

تشییع مادر شهیدان درون سیل

حرف‌های وی درمورد آن کلیپ را می‌شنویم و الان فرصت خوبی هست تا از تجربه حضور و خاطراتی که سیل آق‌قلا برایشان باقی گذاشته بگوید، سوا کردنی درون کار نیست؛ هم تلخ‌ها را می‌گوید هم شیرین را. می‌گوید بگذارید خاطره شیرین را نگه‌دارم آخرسر که تلخی خاطرات غم‌انگیز را ببرد. نخستین خاطره بد مربوط به‌روزی هست که رفتیم دیدن یک خانواده که ۷، ۸ بچه آنجا بود. ظاهراً فرزندان چند برادر بودند. هفتاد درصد جمعیت آق‌قلا اهل تسنن هستند. یکی از مردان آن خانواده گریه کرد  و به تعبیر خودمان درصورتیکه بخواهم راحت‌تر بگویم دفعه غم دلش را کمی سبک. مرد جوان گفت: ۲ برادرم شهید شدند، مادرم روز اولی که سیل آمد، فوت کرد با قایق تشییع شد. این‌ها داغ دلی بود که سیل برایشان آورده بود.» صدای انتصاری را پرده‌ای از بغض پوشانده، واژه «غریبانه»، بهترین واژه‌ای هست که آن تشییع را توصیف می‌کند. گلو صاف می‌کند و می‌رود سراغ مرور خاطره تلخ دوم: «خانه آن مردی که گریه می‌کرد را فراموش نمی‌کنم. مردی که می‌گفت تمام جهیزیه دختر دم بختم را سیل برد. خانواده‌ای که منتظر جشن و شادی بودند و سیل، شادی‌هایشان را شسته و برده بود. کاش آن عزیزانی که نسبت به کلیپ منتشرشده از ما انقدر حساس بودند و واکنش نشان دادند، غم این خانواده‌ها را دریابند.»

شیعه و سنی ازبرای نجات آق‌قلا

حال ما هم گرفته می‌شود زمانی از غم‌هایی که سیل آورده را می‌شنویم و شادی‌هایی را که برده. انتصاری ولی می‌گوید: «حلاوت اتفاق‌های خوب درون روزهای تلخ هستند، چندین برابر هست. مانند آن روزی که لودر جهادی ما که قرار بود کمک‌ها را به خانواده‌ها برساند براثر لغزندگی گل‌ولای درون آب فرورفت و چپ کرد. آن روز با هر وسیله و به هر شیوه تلاش کردیم نتوانستیم لودر را از آب بیرون بیاوریم تا اینکه با لودر شهرداری، کمک و غیرت جوانان اهل تسنن آق‌قلایی موفق شدیم.  چنان خوشحال شدم که بلند «الله‌اکبر» گفتم و بقیه هم همراه شدند. این خاطره برایم شیرین بود چون مظهر همدلی و همکاری شیعه و سنی ازبرای نجات آق‌قلا بود.»

 

کمک‌ها کافی هست؛ مدیریت غلط

این نیروی جهادی روحانی از مهر مردم می‌گوید و سیلی آبادگر که ویرانی‌های آق‌قلا را از میان می‌برد: «مردم مهربانانه و سیل‌آسا کمک کردند. دلشان به درد آمده بود، خودشان گرمِ عید و نوروز باشند و گروهی دیگر از هم‌وطنانشان گرفتار سیل و غم. کمک‌های مردمی خوب بود ولی مشکل ما درون چنین مواقعی مشکل مدیریت هست. باید کمک‌ها درست توزیع شود و به همه. نه اینکه به یک محله دو دفعه غذا بدهند و محله دیگر غذا نداشته باشد یا جوانان بیایند و کمک‌ها را دریافت کنند ولی سالمندان، کودکان و معلولان بنا به شرایطی که دارند، نتوانند کمک دریافت کنند. توزیع وامداد باید درست انجام شود.»

 

 انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *