«۴۰ سالگی» یک جهادگر درون سیستان + عکس ها

به گفته خبرگزاری فارس، مجتبی حیدری عکاس ژانر مستند اجتماعی، اخیراً به سیستان و بلوچستان مسافرت کرده و مجموعه عکسی تحت عنوان «چهل سالگی» هست.

 

 

مهندس جواد یوسفی متولد ۱۳۵۷ درون تهران هست، ۱۰ ساله بود که پدر را از دست می‌دهد، از همان کودکی آموخت که باید روی پاهای خود بایستد.

 

 

همزمان با درس خواندن کار هم می‌کرد؛ تراشکاری، لوله کشی، کفش دوزی و خیاطی بخشی از فعالیت‌های اوست. با همه سختی‌ها موفق شد درون رشته مهندسی آی تی فارغ التحصیل شود وهمزمان با گذراندن دوره های مختلف حسابداری، کامپیوتر، عکاسی، مدیریت صنعتی و … درون شرکت‌های مختلف مشغول به کار شد.

 

 

پس از مدتی شرکت خود را درون زمینه تولید نرم افزار تاسیس می‌کند. سفرهای کاری متعدد به مناطق مختلف ایران سبب می شود از نزدیک محرومیت‌ها را ببیند و از همان وقت دغدغه اصلی وی شکل بگیرد. درون دوران کودکی علاقه زیادی به روستا و کار کشاورزی داشت، و پس از تشکیل خانواده درون سال ۱۳۸۰ شروع به کارهای تحقیقاتی روی تولید علوفه به روش هیدروپنیک می‌کند، پس از مدتی تصمیم می‌گیرد  درون باغ یکی از دوستانش درون کرج، کار تحقیقاتی خود را عملیاتی کند. بررسی ها گسترده و آزمایش های گوناگونی را انجام می‌دهد و درون آخر ازبرای توسعه کار به همراه خانواده به نیشابور نقل مکان می‌کند.

 

 

چالش های متعددی سر مسیر وی قرار می‌گیرد و موجب می‌شود قسمت عظیمی از سرمایه‌اش از دست برود. تمام سرمایه‌ای که داشت، صرف ساخت گلخانه شد و دیگر پولی ازبرای خرید دام نداشت. خودرویش را می‌فروشد و تعدادی دام می‌خرد تا تحقیقاتش را تکمیل کند. طی مدتی که محصول به ثمر بنشیند، از پس‌اندازی که داشت خرج می‌کرد. درسال ۹۲ و به دلیل مدیریت غلط دوستانش، درآمد به صفر می‌رسد و تمام پس‌اندازش تمام می‌شود و مجبور می‌شود مشارکت را کنار بگذارد.

 

 

سال ۹۳ تصمیم می‌گیرد به تهران برگردد و بررسی ها خود را روی دام گسترده‌تر کند. درون همان سال یک گروه جهادی از فعالیت‌های وی با خبر می‌شوند و ازاو دعوت به همکاری درون گروه خود می‌کنند. هدف آنها محرومیت‌زدایی درون مناطق محروم سیستان و بلوچستان بود که با هدف آقای یوسفی همخوانی داشت. به آنها می‌گوید علاوه بر کارهایی که کرده، روی طرح تولید گاومیش و بز نیز دقیق کار کرده و حاضر هست ازبرای اجرا و عملیاتی کردن آن درون روستایی مستقر شود.

سال ۹۶ با یک تیم جهادی که قبلا درون منطقه سیستان و بلوچستان کار کرده بودند، کار را شروع می‌کند. هدف آنها علاوه بر اشتغالزایی و محرومیت‌زدایی، مباحث فرهنگی و تربیتی نیز بود. ازبرای اینکه تیم بتواند با مردم روستا ارتباط بگیرد، باید اعتماد‌سازی می‌کردند که این کار را به شیوه‌های مخلتف انجام دادند. به هر روستا که می‌مسیر افراد پیشرو را پیدا و هدف‌هایشان را ازبرای آنها مطرح می‌کنند. از طریق همین پیشروها اهالی با خبر و درون مسجد روستا جمع می‌شوند، آقای یوسفی ازبرای آنها کلیپ‌های انگیزشی پخش می‌کند و درصورتیکه کاری مشابه طرح درون منطقه‌ای انجام شده باشد، به شکل مستند به اهالی معرفی می‌کند.

 

 

ازبرای اهداف مالی به همراه دیگر دوستان خود یک خیریه به اسم «جهت» مسیر اندازی می‌کنند. شروع کار با حمایت این خیریه بود ولی درون ادامه نهادهایی مثل کمیته امداد و آستان قدس نیز پس از مذاکره‌های فروان وارد کار شدند. بلوچستان را که از نظر آب و هوا مناسب هست، ازبرای کشت علوفه و سیستان را ازبرای پرورش دام درون نظر گرفتند. درون بلوچستان ادوات لازم ازبرای کشت و بسته‌بندی ذرت علوفه‌ای خریداری و ازبرای اهالی اشتغالزایی ایجاد کردند. آموزش های لازم توسط مهندس کشاورزی داده می‌شد.

درون سیستان درون روستاهای  هدف پس از صحبت‌ها و آموزش‌های اولیه درون مساجد که از طریق اساتید دامپروری و دامپزشکی داده شد، تصمیم گرفته شد جایگاه‌های مناسب دام درون خانه‌ها ایجاد شود. درون واقع این تیم به عنوان نهاد واسط عمل می‌کند و پس از واگذاری دام به روستاییان محصولشان را تضمینی می‌خرد.

 

 

خرداد امسال بود که خانواده آقای یوسفی به سیستان وبلوچستان آمدند و وی را بیش از گذشته درون کارهایش حمایت کردند. درون طرح حامی دامدار، علیرضا پسر بزرگ آقاجواد درون طراحی نقشه جایگاه‌های دام به وی کمک فراوانی می‌کند. درون این طرح حس مشارکت اهالی با اهمیت هست که باید درون ساخت جایگاه و نگهداری دام به همدیگر کمک کنند. تیم جهادی و آقای یوسفی نیز درون کنار مردم جهت سرکشی و آموزش های لازم هستند.

درون این مرحله از دانش‌آموزان روستا نیز کمک می‌گیرند تا به جایگاه‌ها سر بزنند ودر واقع این کار ازبرای این هست که درون آینده این بچه‌ها سرمایه‌های این منطقه شوند و به خودکفایی برسند. درون طرح حامی دامدار، پولی به دامدار داده نمی‌شود و نهاد واسط به واسطه پول خیریه و ارگان‌های دیگر، دام و خوراک مورد نیازش را تامین می‌کنند و درون اختیار دامدار قرار می‌دهند و پس از اینکه دام به مرحله زایش رسید و بره‌ها پروار شدند، نهاد واسط آنها را برایشان به فروش می‌رساند و پولی را که این مدت وقت به دامدار داده بود، کسر می‌کند و مابقی را به دامدار می‌دهد.

 

 

آقای یوسفی اکنون درون چهل سالگی، کنار مردم سیستان و بلوچستان ایستاده هست و با اجرای طرح‌های حامی دامدار و زارع، با تمام توان تلاش می‌کند قدری از سنگینی سایه محرومیت این استان بکاهد.

ازبرای مشاهده همه عکس ها روی این پیوند کلیک کنید.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *